Mπουζί

Έβρεχε γατοκέφαλα


Περασμένα μεσάνυχτα, πίσω από το Ωνάσειο


νταξ, κλασικά είχες χαθεί, έφερνες γύρους μπας και καταφέρεις να βγεις στον κεντρικό δρόμο.


Είχες και τα δικά σου, διαολάκια πάλι μέσα στο μυαλό, έκαναν πάρτι, είχαν ανοίξει μπίρες , είχαν παραγγείλει πίτσες, πουτάνα όλα στο κεφάλι σου - σκέψεις surfers καβαλούσαν κύματα και έσκαγαν με δύναμη πάνω σε εγκεφαλικά κύτταρα, αφήνοντας ανάπηρα και τα λιγοστά που σου είχαν απομείνει να λειτουργούν - άντε τώρα σακατεμένα κυτταράκια να περάσουν σωστά το μήνυμα ανεύρεσης εξόδου προς Συγγρού, ένα βράδυ που 'βρεχε - που βρέχε μονότονα...


Ήσουν ψιλοχαλαρή στην αρχή, αφενός επειδή ήσουν χαμένη στον κόσμο σου,αφετέρου άκουγες τις 

μουσικές σου (ΤΗΝ μουσική σου, βασικά... ένα τραγούδι έλιωνες, το oceans / PEARL JAM) οπότε σε πρώτη φάση δεν είχες φρικάρει ολοκληρωτικά... ε, του φούστη κάποια στιγμή θα πετύχαινες την έξοδο - δεν ήσουν και στο Πεκίνο δα, ούτε σε κάποιο άλλο εξωτικό δυσπρόσιτο μέρος ΨΥΧΙΚΟ ξέρωγω, που μόνο σερβάιβορς επιβιώνουν ψάχνοντας διαφυγή από στενά δρομάκια και άπειρες πλατείες - οάσεις με κοκοφοίνικα στη μέση και Άραβα με τουρμπάνι να πουλάει την πραμάτεια του, νταμιτζάνες με πετρέλαιο δικής του παραγωγής, μπουκαλάκια με νερό και κάνα παστέλι για τη λιγούρα (όσο να ναι ψιλοπεινάς μετά από 17 μήνες περιπλάνησης στην πλατεία Πίνδου)


Εν πάση περιπτώσει, ήσουν στην Καλλιθέα, είχες ελπίδες.

Είχες.

Είχες...


Μέχρι που άκουσες το ΓΚΑΠΑ ΓΚΟΥΠΑ

Μέχρι που το αμάξι σταμάτησε να τραβάει καλά

Μέχρι που το τιμόνι άρχισε να σου ψιλοτρέμει...



Κάπου εκεί έκλασες λίγες μέντες και λίγο τσισάκι φόβου διέφυγε του δαντελωτού σου βρακίου...


Ψυχή ΠΟΥΘΕΝΑ, πόλη φάντασμα η Καλλιθέα εκείνη την στιγμή, σαν ξεχασμένη από το χρόνο, θύμιζε φαρ ουέστ σε φάση μονομαχίας που όλοι έχουν κρυφτεί κάτω από τραπέζια στο σαλούν , μη φάνε καμιά αδέσποτη σφαίρα - μόνο εσύ ήσουν έξω και πιθανό από λεπτό σε λεπτό να έσκαγε μύτη και ο Κλιντ Ιστγουντ να λύσει τις διαφορές του με τον κακό Μεξικάνο στο 'ο καλός ο κακός και ο άσχημος' θα έπαιζες και συ σ αυτήν την εκδοχή του φιλμ, θα λεγόταν 'ο καλός ο κακός και ο μπετόβλακας'




Με την ψυχή στο στόμα καταφέρνεις να φτάσεις το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου λίγο πριν σου ξεψυχήσει... καπούτ...
Παίρνεις βαθιά ανάσα...
Άντε τώρα να καλείς οδική βοήθεια, και τι ώρα θα έρθουν, βασικά δεν θυμόσουν καν αν έχεις οδική βοήθεια… και ποιον να πάρεις τηλέφωνο εκείνη την ώρα, ποιον να ξυπνήσεις χωρίς να διατρέχεις τον κίνδυνο να σου κατεβάσει ντίλι-ντίλι-ντίλι, ντίλι το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι
Δεν είχες επιλογή, έπρεπε να πάρεις τηλέφωνο...

Αλλά όχι, ο Δίας είχε άλλη γνώμη... σου έκλεισε συνωμοτικά το μάτι και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ κάνει μία τσαχπινιά και βζζζζτ, κλείνει και το κινητό από μπαταρία, ΓΑΜΩ????!!!!!! ΤΕΛΕΙΟ???!!!!
Άρχισες να χειροκροτείς, ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ nice going there ΣΥΜΠΑΝ, nice going!!! Smooth!

Mετά άρχισες να κλαις λίγο, αν η απελπισία είχε πρόσωπο, θα σου έμοιαζε πάρα πολύ αυτή τη στιγμή!Xρειάζεται να ανακεφαλαιώσουμε? μόνη, να βρέχει παπάδες, περασμένα μεσάνυχτα, σε χαλασμένο αυτοκίνητο, χαμένη στο δρόμο, στην απόλυτη ερημιά, χωρίς κινητό... ένας κεραυνός έμενε να σε βαρέσει και θα έπαιζες στο επόμενο Ice Αge στη θέση του Scrat που κυνηγάει αιώνια το βελανίδι, τέτοια ατυχία!

-τοκ τοκ
-ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!
-Μην ουρλιάζεις καλέ
-ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ.....
-Σταμάτα μωρή, δε θα σε πειράξω
-αααααααα....
-θα σκάσεις? κατέβασε το παράθυρο!
-…………..
- Κατέβασε ρε το παράθυρο να μιλήσουμε πανάθεμα σε και γίνομαι μούσκεμα!

Κατεβάζεις γύρω στα 2 χιλιοστά το παράθυρο... κατάξανθα μακριά μαλλιά, μεγάλα γαλανά μάτια, τι έγινε σύμπαν? αναρωτιέσαι... κατάλαβες τη μαλακία σου κι έστειλες κάνα χερουβείμ να σώσει ότι μπορεί?

Παράξενο χερουβείμ τούτο..
Έντονη μάσκαρα φοράει, και σμόκι κάτω από τα μάτια, και σάπιο μήλο μπλας στα μήλα, και τσερι ρεντ λιπ γκλος , τι διάλο άλλαξε διεύθυνση το μαγαζί εκεί πάνω, και ποιος ανέλαβε το μάνατζμεντ, ο Φλωρινιώτης?

"Χάθηκα και χάλασε και το αυτοκίνητο" ψιθυρίζεις στον Μιχαήλ Άγγελο με το όμπρε μαλλί στο μισοκατεβασμένο παράθυρο
-τι σου παρουσιάζει?
-κάνει γκντουπ γκντουπ
-μμμμμμ
-ναι
-για άναψε μηχανή

γυρίζεις το κλειδί στη μίζα , το αμάξι βρυχάται για λίγο και αμέσως μετά σβήνει...

-άκου μία, βάλε μπρος ξανά και θα σε σπρώξω μέχρι εκεί λίγο πιο κάτω έχει ένα υπόστεγο να δούμε τι γίνεται, δε μπορώ να το δω εδώ γίνομαι μούσκεμα.

Υπακούς, δεν είναι ώρα να φέρνεις αντιρρήσεις σε απεσταλμένους από ψηλά, είδες τι έπαθε η άλλη με τον κρίνο τις προάλλες...
Βάζεις μπροστά, και λίγο πριν σβήσει αρχίζει να κινείται όσο το χερουβείμ σπρώχνει για λίγα μέτρα...
Σταματάτε κάτω από το υπόστεγο μιας αντιπροσωπείας... Γύρω σας κατακλυσμός, εκεί έκοβε λίγο...
Βγαίνεις και συ από το αμάξι. Τον κοιτάς καλύτερα... Γύρω στα 25.. κόκκινο τοπ, λέδερ τζάκετ, και χαμηλοκάβαλο μαύρο τζιν... και 12ποντο φίλε! 12Ποντο! έσπρωξε το γκολφ 50 μέτρα κάτω από βροχή, ΜΕ 12ΠΟΝΤΟ!
Αδύνατος, αλλά όλο νεύρο το σώμα του, χοντρές φλέβες στα χέρια και στο λαιμό και ένα περήφανο μήλο Αδάμ που καμιά πούδρα μπρονζέ στον κόσμο δεν μπορούσε να τιθασεύσει....




-θες τσιγάρο?

δεν καπνίζω’ απαντάς, προσπαθώντας να μη φανείς πως τον παρατηρείς τόσο πολύ, συγκεκριμένα έχεις ξεγκαβωθεί να θαυμάζεις το πόσο κουκλί είναι... και πόσο τρανς…

-για άνοιξε μου καπό...

πατάς ν ανοίξει και χάνεται στη μηχανή του αυτοκινήτου...

-χμμμμμμμμμμμ
-θα ζήσει γιατρέ μου?
-έχεις μπουζόκλειδο?
-έλα μου?
-χαχαχα καλά μισό

Στο ίδιο υπόστεγο, λίγα μέτρα πιο κάτω, ένα καινούριο jeep chrysler - άτσα το χερουβείμ!
Γυρνάει κρατώντας ένα βαλιτσάκι με εργαλεία από το πορτ μπαγκάζ του.

-Δυσλειτουργία κυλίνδρου, από μπουζί - θα δω ποιο μπουζοκαλώδιο δε ρετάρει για να το αλλάξουμε.
-Μ' έβρισες τώρα?

"χαχα μπες στο αμάξι εσύ μη βρέχεσαι... και βάλε τίποτα ν ακούμε, δε λειτουργώ χωρίς μουσική... σε τίποτα! " σου λέει και σου κλείνει το μάτι...

Τελικά, πρέπει να περνάνε πολύ καλά εκεί πάνω, σκέφτεσαι κοιτώντας τον ουρανό...

Κλείνεις το cd των PEARL JAM, βάζεις ράδιο.
Πέφτεις πάνω στην Ella Fitzgerald, στο someone to watch over me


Σου κουνάει επιδοκιμαστικά το κεφάλι και χώνεται στα ενδώτερα της μηχανής του αυτοκινήτου σου.

Ένιωσες πως σχεδόν χάρηκε που βρέθηκες εκεί, που χάνει μεροκάματο, που φτιάχνει το αυτοκίνητο σου...
Τελικά boys will be boys, no matter what , ΝΟΜΟΣ!

15 λεπτά αργότερα, ιδρωμένος, λίγο μουτζουρωμένος και πολύ πιο όμορφος, σου ζητάει ξανά να βάλεις μπροστά τη μηχανή... Το αμάξι παίρνει με τη μία, ούτε θόρυβος, ούτε τρέμουλο...

-χίλια ευχαριστώ!!!
-τίποτα, αλλά να το πας συνεργείο αύριο, απόψε είσαι οκ, δεν έχεις φόβο
-πως μπορώ να σ ευχαριστήσω?
-τίποτα ρε λέμε, ολ γκουντ

Aπόψε είναι το πιο όμορφο αγόρι που έχεις δει στη ζωή σου... του δίνεις το χέρι, και του λες το όνομα σου..
"Σαμανθ.... Στέλιος" απαντάει...
"χάρηκα" απαντάς και ποτέ πριν στη ζωή σου δεν το εννοούσες τόσο πολύ.

Η βροχή έχει κόψει

-πήγαινε
-ναι

Σου χαμογελάει και είσαι λίγο ερωτευμένη. Με τη στιγμή. Με τη φάση. Με την καλοσύνη. Με το πόσο χλωμός είναι.

-Έφυγα. Ευχαριστώ. Να προσέχεις...
-Και συ


*καλά να είσαι μικρό μου χερουβείμ, όπου και να είσαι. Να περνάς καλά και να είσαι ασφαλής
always fly safely








Next
Previous
Click here for Comments

0 σχόλια: