NOT TODAY, child.... NOT TODAY!

Μέσα Ιουλίου
2 το μεσημέρι, 46 υπό σκιάν..

Σε μια ληθαργική Αθήνα που ψήνεται, οδηγείς το κουφάρι σου προς το σπίτι, ρίχνοντας λοξές ματιές στο τελευταίο μπουκαλάκι νερό που έχεις δίπλα σου..

Κάνεις κουράγιο, βγαίνεις από παραλιακή κ μπαίνεις Καλυβίων. Σε λίγο επιτέλους, θα είσαι σπίτι, η ιδέα κ μόνο στέλνει ρίγη ευχαρίστησης στο ταλαιπωρημένο ιδρωμένο διψασμένο κορμί σου...
ΝΕΡΟ......

Δεν έχει κίνηση, ευτυχώς!
Ποιος να κυκλοφορήσει έξω στη λάβα, κάτι τελευταίοι άκυροι σαν και σένα μόνο, μοιάζουν τα αυτοκίνητά τους με οπτασίες δροσουλίτες, αντικατοπτρισμοί από καραβάνια της ερήμου!

Μόνο ένα αυτοκίνητο μπροστά. Ένα (πρώην) λευκό opel kadett περασμένων ετών, αιώνων, ίσως κ μιλένιουμ... Άσπρο γκρι πλέον από τη σκόνη κ τους αιώνες που πέρασαν από πάνω του.


Το κοιτάς με συμπάθεια, σκέφτεσαι ασυναίσθητα πως για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο πιστεύεις πως το οδηγεί ένας ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!
Χαμογελάς λίγο κ ξεχνάς πως ψήνεσαι σα  φρεσκοφουρνισμένο μπάγκελ μεσημεριάτικα στο δρόμο...

Πας ήδη με χαμηλή ταχύτητα, μόλις έστριψες άλλωστε.
Ομως ο ανθρωπάκος στο opel , πάει ακόμα πιο αργά.
Η σωστή έκφραση δεν είναι 'πάει' ,μάλλον "κυλάει" θα έλεγες.... Το αυτοκίνητο ρολλαρει στο δρόμο, σαν να πηγαίνει με νεκρή ταχύτητα.

Σκέφτεσαι πως οκ καλή η νοσταλγία κ το αυτοκίνητου του 1625, εσύ όμως πρέπει να κάνεις μπάνιο, πρέπει να προσπεράσεις!
Ο δρόμος στενός, λίγες οι ευκαιρίες. Το opel σταθερά μπροστά σου, πηγαίνει με 40 κ η ταχύτητα του έχει πτωτικές τάσεις.

Στην πρώτη πλατεία, ανοίγει λίγο ο δρόμος, αυτή είναι η ευκαιρία σου!
Μαρσάρεις λίγο για να τον ειδοποιήσεις κ τσιμπάς το γκάζι σου κάνοντας την προσπέραση.
Εκείνη ακριβώς την στιγμή, ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ..................





(οχι δεν ειναι γκομενακι, μη χαιρεστε)





Γύρω στα 85, μπορει κ 90 αλλά να μικροδείχνει.
Κλασσική παππουδέ τραγιάσκα στο κεφάλι (επαναλαμβάνω 46 υπό σκιάν έξω, μέσα ΙΟΥΛΗ ΓΑΜΩ ΤΗ ΤΡΕΛΑ ΜΟΥ)
Διπλά γυαλιά, πορτοκαλί φακοί για τον ήλιο (και καλά) απ έξω, πατομπούκαλα για μυωπία-πρεσβυωπία-ολική τύφλωση από μέσα..
Ο παππούς ακίνητος, παγωμένος.
Καθηλωμένος στη θέση του οδηγού, φαίνεται να είναι σε νεκρική ακαμψία. Το αυτοκίνητο πάει μόνο του λες, δεν γίνεται!! Αυτός έχει πεθάνει απλά δεν έχει δώσει ακόμα εντολή ο εγκέφαλος στο υπόλοιπο σώμα να καταρρεύσει, ίσως λόγω ηλικίας αργεί να πάει το σήμα.

Προσπερνάς κ εκείνο ακριβώς το δευτερόλεπτο που είσαι πλάι στον ανέκφραστο παππού χαιλάντερ, βλέπεις σε αργή κίνηση τον -σχεδον- σκελετό του χεριού του να κάνει ΤΗΝ ΜΑΤΖΙΚ ΚΙΝΗΣΗ Κ ΝΑ ΚΟΒΕΙ  ΚΑΤΑΠΑΝΩ ΣΟΥ ΤΟ ΓΑΜΟΤΙΜΟΝΙ ΤΟΥ!!!!!!!!!!
ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΡΕΥΜΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΝΤΑΛΙΚΑ ΠΟΥ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙ ΟΛΑ ΚΩΛΥΟΜΕΝΑ!!!
Πλακώνεσαι στις κόρνες κ επαναφέρεις το αμάξι σου στην λωρίδα σου, οριακά, στο νήμα πριν φιληθείς με τα κρουασάν του ΣΤΕΡΓΙΟΥ από το αντίθετο ρεύμα, που σου κάνει κωλοδάχτυλο, μούτζα κ σήμα "θα βρω που μένεις κ θα σου βάλω τον λεβιέ ταχυτήτων υπόθετο μωρή" ταυτόχρονα!!!!

Κοιτάς από τον καθρέφτη σου τρελαμένη τον παππου στο αυτοκίνητο πίσω σου, πλεον... και καθώς ξεμακραίνεις κάθιδρη, σαν να σου φαίνεται πως είδες τον παππου να χαμογελάει κ να σου γνέφει... Σαν να είδες κ ένα δρεπάνι δίπλα του, και τώρα πια που έχεις απομακρυνθεί αρκετά, σου φαίνεται πως δεν φοράει τραγιάσκα πια...., αλλά μαύρο μανδύα με κουκούλα. ΚΑΙ ΑΚΟΥΣ ΠΛΕΟΝ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΤΟΝ ΧΑΡΟ στο opel kadett να ψιθυριζει στην ψυχή σου "ΝΟΤ ΤODAY CHILD... someday BUT NOT TODAY"


Next
Previous
Click here for Comments

0 σχόλια: