ντεντ μιτ φαση

Είναι φορές που βαριέσαι να κουνηθείς.

Κάτι μέρες που βαριέσαι να ξυθείς, σε τρώει ας πούμε το μικρό δάχτυλο του ποδιού σου και προτιμάς να διαπραγματευτείς μαζί του, παρά να σκύψεις να το ξύσεις , τύπου "άκου να δεις δάχτυλο, είμαστε μαζί πολλά χρόνια, είχαμε τις καλές και τις κακές στιγμές μας - δεν ξεχνάω τότε που σε είχα στριμώξει σε στενή γόβα ένα νούμερο μικρότερη, ήταν λάθος μου και σου έχω ζητήσει χίλιες φορές συγνώμη... από την άλλη θέλω και συ να θυμηθείς τις ξυπολησιές που σου έχω χαρίσει - μην είσαι αχάριστο Μικρό Δαχτυλάκι λοιπόν, και σάλτα γ@μησου, ξύσου μόνο σου"

Είναι μέρες που το μόνο που θέλεις είναι να κοιτάς τον τοίχο απέναντι, και να κάνεις φούσκες με τα σάλια σου...

Κάτι μέρες που έχεις τέτοια σπαρίλα που αναπνέεις με το ζόρι, μία ανάσα ανά τρίλεπτο ξερωγω.

Κάτι τέτοιες μέρες που ιδανικά, θα ήθελες να τις περάσεις με τις πυτζάμες όλη μέρα, ή μάλλον ποιες πυτζάμες , με το βρακί σκέτο ρε φίλε... Ξάπλα με χέρια πόδια ανοιχτά σα χτυπημένο χταπόδι, να έχεις πιάσει όλο το κρεβάτι, να μη χωράει να κάτσει ούτε μύγα

Μέρες που δεν έχεις πλυθεί και έχεις τσίμπλες κολλημένες μέχρι και στο σαγόνι, δεν έχεις πλύνει δόντια , κάνεις χχχχχχχχχχουυυυυυυυυυυ στον αέρα και λιποθυμάνε μπεκάτσες από την αναπνοή σου.

Κάποιες μέρες, που χτυπάει το τηλέφωνο και το σηκώνεις τηλεπαθητικά "ναιιιιιι ποιος είναι??? αχουυυυ δε μπορώ σήμερα, έχω βγάλει τα εγκεφαλικά μου κύτταρα στον ήλιο και στεγνώνουν - άλλη μέρα,ναι?" θα ήθελες να πεις -αν είχες στην πραγματικότητα απαντήσει το τηλέφωνο... όμως δεν το απαντάς, πατάς με τη μύτη απενεργοποίηση, δεν χαλάς καν τη στάση "χτυπημένο χταπόδι"....

Είναι κάτι μέρες που δοκιμάζεις τα όρια της ουροδόχου κύστης σου, σταματάς ακόμα και το σάλιο σου να καταπίνεις, προκειμένου να μην την επιβαρύνεις άλλο και αναγκαστείς να σηκωθείς να πας για κατούρημα κι όταν πια έχεις φτάσει στο αμήν, στο νήμα πριν αρχίσεις να αναβλύζεις σα την φοντάνα ντι τρέβι, κυλάς δεξιόστροφα στο κρεβάτι, πέφτεις κάτω στα 4, και έρπεις μέχρι το μπάνιο όπου κάθεσαι κανά δίωρο γιατί βαριέσαι να σηκωθείς από τη λεκάνη μέχρι που σε παίρνει ο ύπνος και καρφώνεσαι με το κούτελο στον νιπτήρα ΓΚΝΤΑΑΑΑΝ και πέφτεις λιπόθυμος , νταξ όχι λιπόθυμος αλλά προσποιείσαι τον λιπόθυμο προκειμένου να μην σηκωθείς και βάλεις λίγο πάγο στο κούτελο σου. "θα περάσει κι αυτό" λες στον εαυτό σου , για το καρούμπαλο όσο κοίτεσαι στα πλακάκια του μπάνιου 'θα περάσει κι αυτό , όλα περνάνε' λες με ποιητικό στόμφο.....

Υπάρχουν κάτι μέρες που αν υπήρχε σπαριλόμετρο, θα το είχες τερματήσει.........Μέρες που η ανυπαρξία γίνεται στόχος και τρόπος ζωής.........................


ναι


Υπάρχουν κάτι μέρες που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΝΤΑΞ????? ΣΗΚΩ ΠΑΝΩ ΡΕ ΡΕΜΑΛΙ, ΑΣΤΑΔΙΑΛΑ ΧΑΜΕΝΟ ΚΟΡΜΙ

Κοιτάς τη λίστα με τα ΠΡΑΓΜΑΤΑ-ΠΟΥ-ΠΡΕΠΕΙ-ΝΑ-ΚΑΝΩ-ΣΗΜΕΡΑ... είσαι ακόμα στο νούμερο 2 από τα 824...
Δεν μπορείς να πυροβολήσεις τον ευατό σου στον κρόταφο, θα πρέπει -ημιθανής μετά, να καθαρίζεις μυαλά από τους τοίχους -ποιός άλλος θα το κάνει??!!!

Είναι κάτι μέρες...................



Next
Previous
Click here for Comments

0 σχόλια: