Σταχτοπούτα απ την Κυψέλη (παρτ 3 *ούτε εδώ έχει σεκς, παιδγιά)







Έχεις αρχίσει να κουράζεσαι
Πάνω κάτω σκάλες, δεξιά αριστερά διάδρομοι και τοίχοι...
Δεν έχεις πάρει την τσάντα σου μαζί, οπότε δεν έχεις και κινητό να ειδοποιήσεις πως χάθηκες, οκ ας γινόσουν ρεζίλι ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ δεν είναι καν αστείο πια

Τα πόδια σου πονάνε, τα τακούνια σε έχουν πεθάνει, ένα κλικ είσαι από το να αρχίσεις να φωνάζεις βοήθεια

Στρίβεις για ακόμα μία φορά σε έναν σκοτεινό διάδρομο ΘΕΕ ΜΟΥ ΚΑΝΩ ΚΥΚΛΟΥΣ σκέφτεσαι, όταν ξαφνικά βλέπεις μια πόρτα με μία επιγραφή στα κροατικά και από κάτω αγγλικά PERSONNEL ONLY.
Η πόρτα είναι μισάνοιχτη και σαν να ακούς κάτι, δεν έχεις άλλη επιλογή, ανοίγεις την πόρτα και μπαίνεις


Πρόκειται για μια τεράστια αίθουσα. Σκόνη παντού, εργαλεία. Στο κέντρο της αίθουσας ένα κυκλικό μωσα'ι'κό, πέτρες, γρανίτες και υπολογιστές, εκτυπωτές, χαρτιά και... κάποιος!
Ένας άντρας στέκεται σκυμμένος, κρατώντας κάτι σχέδια, μελετώντας τα χαρτιά του στο πάτωμα.

Δεν σε έχει δει.Προχωράς προς το μέρος του "excuse me, sir...... excuse me!!"

Σηκώνει το κεφάλι του.
Το πρώτο που παρατηρείς είναι τα μαλλιά.
Πολλά.
Καστανοκόκκινα!!!
Πολύ μαλλί, σπαστό και WOW πραγματικά κόκκινο!!
Ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου πάνω στο κεφάλι συγκρατούν τις κόκκινες μπούκλες από το να πέσουν στα μάτια, τα οποία είναι το δεύτερο πράγμα που παρατηρείς σχεδόν αμέσως
Βασικά , πιο συγκεκριμένα ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ

ο θάνατος ο ίδιος!

ξεκίνησε από έκπληξη στο άκουσμα της φωνής σου, για να εξελιχθεί μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου σε οργή

Έχεις κάνει καμιά 10ριά βήματα προς την κατεύθυνση του, όταν τον βλέπεις να πετάει τα χαρτιά που κρατάει και να ορμάει προς το μέρος σου συνοφρυωμένος, σφίγγοντας τις γροθιές του ξερνώντας λέξεις στα κροατικά

'τη γαμήσαμε΄σκέφτεσαι

και έχεις δίκιο


Ο τύπος σε πιάνει από το μπράτσο και σε τραβάει έξω, σε σέρνει σχεδόν

"hey HEEEEEEEEEEEY WHAT THE FUUUUUUCK ,MISTER!!!!!!!!!!!!!!!!!" φωνάζεις προσπαθώντας να απαγγιστρωθείς

Άδικα παλεύεις, ο άντρας συνεχίζοντας να μιλάει κροατικά , εμφανώς έξαλλος συνεχίζει να σε παρασύρει προς άγνωστη κατευθυνση.
Κάπου εκεί ο πανικός σου χτυπάει τιλτ και αρχίζεις να αντιστέκεσαι χτυπώντας τον προσπαθώντας να ελευθερώσεις το χέρι σου φωνάζοντας βοήθεια στα αγγλικά.
Δεν καταφέρνεις πολλά, ο τύπος είναι πολύ δυνατός, όμως τουλάχιστον σταματάει να σε σέρνει, όχι όμως και να χαλαρώνει το σφίξιμο στο χέρι σου.
-ΗOW DARED YOU , how dared you walk into my floor in these shoes , in these high pointed heels! Do you not know what you 've done, Have you not read the sign???? σε ρωτάει έξαλλος, απευθυνόμενος πρώτη φορά σε σένα στα αγγλικά

"ποιο sign άνθρωπε μου, δε ξέρω κροατικά, άσε με!!!!!ΑΦΗΣΕ ΜΕ!!!!!!!"απαντάς στα αγγλικά και συ και τραβάς δυνατά το χέρι σου "χάθηκα, εντάξει?? ήμουν στο κωλοεστιατόριο και βγήκα για να πάω τουαλέτα και χάθηκα, τι δεν καταλαβαίνεις, μπήκα στην κωλοαίθουσα σου και πάτησα το κωλοπάτωμα σου για να σου ζητήσω να με βοηθήσεις να βγω από αυτό το κωλοκάστρο  ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ"

κλαις


Τον κοιτάς μέσα από σταγόνες δακρύων οργής περισσότερο και λιγότερο φόβου.
Τον παρατηρείς ρουφώντας τις μύξες σου
Κόκκινες τούφες, καστανοκόκκινα κοντά γένια, ίσια μύτη, πολύ ανοιχτά γαλάζια μάτια και ψηλά ζυγωματικά.
"τι είναι αυτός εδώ ρε" σκέφτεσαι
ιδιαίτερη μούρη

στόμα, χρώμα ματιών,  μαλλιά μικρού παιδιού
βλέμμα ύφος ζυγωματικά καταραμένου δαίμονα

σκέφτηκες προς στιγμήν τον φόβο των Τούρκων, αιώνες τώρα για τους Κροάτες πολεμιστές, τους οποίους δεν κατάφεραν ποτέ να νικήσουν σε καμία μάχη και την παροιμία των Γερμανών ""God save us from plague, hunger, wars and croatian warriors"

δεν ξέρεις τι σκεφτόταν εκείνος αλλά εξακολουθούσε να είναι σφιγμένος.

"τα παπούτσια σου, τα τακούνια! καταστρέφουν το πάτωμα, έχει πινακίδες δεν τις είδες, εδώ είναι ιστορικός χώρος και το μωσαικό που πάτησες και χάραξες με τα παπούτσια σου, είναι 400 ετών, εδώ είναι εργοτάξιο καταλαβαίνεις τι εκανες!!!" η φωνή του συνεχίζει να είναι γεμάτη θυμό αλλά τουλάχιστον δεν φωνάζει πια.Τα αγγλικά του, με ελαφριά κροατική προφορά "μύριζαν" Λονδίνο.
Ο ίδιος μύριζε  Bvlgari Black , από προσανατολισμό πας σκατά αλλά από όσφρηση σκίζεις, συγνώμη κι όλας.....

"απλά ήθελα να κάνω τσίσα" ψελλίζεις καταπίνοντας μύξες

"οκ" σε κοιτάει μέσα από πυκνές βλεφαρίδες, μισοκλείνοντας τα μάτια.
"παμε" λέει και σου σπρώχνει λίγο τον ώμο κάνοντας νόημα με το κεφάλι του να προχωρήσεις. "this way"
περπατάει δίπλα σου αφήνοντας σου προβάδισμα λίγα εκατοστά, κάθε φορά που είναι να στρίψετε σε ακουμπάει στην πλάτη "this way"

4 this way μετά, αρχίζεις να αναγνωρίζεις τον προθάλαμο του εστιατορίου.
Εντωμεταξύ έχουν αρχίσει να ανησυχούν για σένα, και συναντάς την ομάδα σου εκεί να είναι έτοιμη να ξεκινήσουν να σε ψάχνουν.Μαζί και ο υπεύθυνος του εστιατορίου, ο οποίος έρχεται προς το μέρος σας
"Luka, you found the girl!" αναφωνεί και κάνει τις συστάσεις

και όταν λέμε κάνει τις συστάσεις εννοούμε συστήνει τον αντίχριστο, στον καθηγητή σου, εσένα ούτε που να σε φτύσει ο ταβερνιάρης

-από δω ο Luka Verdan ο πολιτικός μηχανικός μας, μέλος της ομάδας που συνεργάζεται  με το υπουργείο πολιτισμού και κάνει αναπαλαίωση στο κάστρο μας

ο καθηγητής τείνει το χέρι του και κατα την χειραψία οι 3 άντρες μιλάνε κροατικά, όσο οι συμφοιτητές σου προσπαθούν να καταλάβουν τι συνεβη με σένα και για ποιό λόγο φαίνεσαι τόσο ταραγμένη

"λοιπόν, καταλαβαίνετε πως είναι πολύ δύσκολο να κάνω την δουλειά μου, όσο αδαείς τουρίστες καταπατούν χώρους στους οποίους η πρόσβαση απαγορέυεται καταστρέφοντας μήνες δουλειάς, δημιουργώντας ζημιές" ακούστηκε να λέει στα αγγλικά ο κοκκινοδαίμονας κοιτώντας προς το μέρος σου

'αααααα το πουστράκι!!!!!!!!με έδωσε' σκέφτεσαι και αρχίζεις να παίρνεις ανάποδες
"σας είπα κύριε, ΧΑΘΗΚΑ... δεν το έκανα επίτηδες, δεν πρόσεξα την πινακίδα, άλλωστε το κάστρο σας δεν είναι τοσο user friendly, θα έπρεπε να είχατε προβλέψει πως κόσμος θα χανόταν μέσα σε τόσους διαδρόμους αλλά σας νοιάζουν μόνο τα λεφτά από τους αδαείς τουρίστες , για να χρυσοπληρώνουν τα κωλοφαγητά σας με τα καημένα τα ελαφάκια είναι καλοί ε? "

"you are pushing this too far" απάντησε ο Luka και κάπου εκεί απασφάλησες.

"AM I pushing this too far ρε?????? ΕΓΩ????? ΠΟΥ ΟΡΜΗΞΕΣ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙΡΕΙΣ, ΠΟΥ ΜΕ ΤΣΟΥΒΑΛΙΑΣΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΡΕΑΣ???"

'αρκετά αρκετά' είπε ο καθηγητής σας διαισθανόμενος επερχόμενη ελληνοκροατική σύρραξη, αλλά ήταν πλέον πολύ αργά

"NO IT'S NOT ENOUGH, IT'S NOT EVEN CLOSE TO BE ENOUGH he THAT MAN THERE, he pushed me and he shoved me and...."

"EΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΕ ΠΕΤΑΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΜΕ ΤΙΣ ΚΛΩΤΣΙΕΣ, ΓΙΑ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟ , ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΟΠΕΛΑ  ΜΟΥ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΜΝΗΜΕΙΟ ΜΕ ΤΑ ΨΗΛΑ ΤΑΚΟΥΝΙΑ ΣΟΥ ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, CLUB? AH.. THOSE FOREIGN TOURISTS , THOSE FUCKING TOURISTS..."

'ΛΥΣΣΑΞΕΣ ΜΕ ΤΑ ΤΑΚΟΥΝΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΛΥΣΣΑΞΕΙΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ!!!, ΑΣΤΑ ΔΙΑΛΑ ΠΙΑ!!!' φωνάζεις στα ελληνικά , απηυδισμένη και σκύβεις , λύνεις τα λουράκια , τα βγάζεις και ΦΡΑΑΑΑΑΠ του τα πετάς στα μούτρα..... "YOU ARE THE BARBARIANS, I AM GREEK, I KNOW ALL ABOUT HOSPITALITY, WE  GREEKS TREASURE HOSPITALITY ΡΕ ΓΑΜΗΜΕΝΕ, WE TREAT TOURISTS WITH RESPECT, ΜΠΑΣΤΟΥΝΟΒΛΑΧΕ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΠΕΙΣ ΕΜΕΝΑ FUCKING TOURIST ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑΤΑΚΙ ΣΟΥ, ΒΛΑΜΕΝΕ"

Κάνεις μεταβολή και αρχίζεις να τρέχεις προς την έξοδο...Ξυπόλητη κατεβαίνεις τα σκαλιά δύο δύο, εντάξει αφού δεν έπαθες εγκεφαλικό αυτή τη στιγμή δεν θα πάθεις ποτέ.

'Εξω έχει αρχίσει και ψιχαλίζει. Νιώθεις το χώμα στα πόδια σου αλλά η αίσθηση είναι ευχάριστη.

Απλά, να φύγεις από εδώ

 




Next
Previous
Click here for Comments

0 σχόλια: